Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης Μία, η πρόταση : Ανασύσταση της Πανελλήνιας Δελφικής Αμφικτυονίας με συνένωση όλων των υποψήφιων πόλεων για το 2021 ...
του Νίκου Δρόλαπα
Πολιτικού Μηχανικού
ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ, η κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, όπου έζησαν Θεοί, Μάντεις, Νύμφες, Ήρωες και κοινοί θνητοί, εκπέμπουν μια ακτινοβολία που μαγεύει το νου επί αιώνες.
Η πόλη αυτή αποτέλεσε πανελλήνιο κέντρο με το σημαντικότερο Μαντείο του τότε γνωστού κόσμου, ο ναός του οποίου, έφερε περιμετρικά στα δομικά του στοιχεία με επιγράμματα, τα αποφθέγματα που παρέδωσαν ως υποθήκες…ες βίον, οι Επτά Σοφοί στις επερχόμενες γενιές, γνωστά ως Δελφικά Παραγγέλματα.
Από τα βράχια των Φαιδριάδων και τη Κασταλία πηγή, τους λατρευτικούς ναούς του Απόλλωνα και της Αθηνάς, ως το Κρισσαίο πεδίο, ένα καθαρό λευκό φώς διαχέει τον ιερό αυτό χώρο που ενσαρκώνει τις δ ι α χ ρ ο ν ι κ έ ς πανανθρώπινες αξίες.
Αυτές οι αξίες, έπρεπε να αποτελούν το κεντρικό μήνυμα της πρότασης – υποψηφιότητας της πόλης των Δελφών, κατά τη διεκδίκηση ανακήρυξης της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το έτος 2021.
Αυτές δεν περικλείονται στη πρόταση υποψηφιότητας της Πόλεως των Δελφών.
Υπάρχει ακόμη χρόνος. Χωρίς πνεύμα τοπικισμού, με σεμνή υπερηφάνεια, ας απευθυνθούμε στις συνυποψήφιες Πόλεις, ώστε να πρυτανεύσει το « Δελφικό Ιδεώδες » με τη σύσταση μιας σύγχρονης «Δελφικής Αμφικτυονίας », με όλες τις Πόλεις σε μία ενιαία υποψηφιότητα, διατηρώντας η κάθε Πόλη την ισότιμη θέση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, με επίκεντρο τους Δελφούς.
Αν η προσπάθεια αυτή στεφανωθεί με κλάδο ελαίας, τα μηνύματα θα είναι πολλαπλά και προς το εσωτερικό και προς το εξωτερικό. Η ενότητα των Πόλεων που θα μετέχουν θα προάγει πνευματική και πολιτισμική έκφραση. Δεν θα κυριαρχούν οι αριθμοί. Ούτε οι σκοπιμότητες.
Κατά την αρχαιότητα, η Δελφική Αμφικτυονία είχε σημαντικότατο ρόλο λόγω της τεράστιας πολιτικής δύναμης που απέκτησε. Ήταν κάτι ανάλογο με τη σημερινή Κοινωνία των Εθνών ή του Ο.Η.Ε.. Σε αυτή, αντιπροσωπεύονταν όλα τα Ελληνικά φύλα. Οι Πόλεις που συνδέθηκαν με αυτή την ιερή συμμαχία ήσαν : οι Ίωνες με κυρίαρχη την Αθήνα, οι Δωριείς με κυρίαρχη τη Σπάρτη, οι Αρκάδες, οι Θεσσαλοί, οι Μάγνητες, οι Περραιβοί, οι Αχαιοί, οι Βοιωτοί, οι Φωκείς, οι Δόλοπες, οι Λοκροί, οι Ηλείοι, οι Αιτωλείς, οι Ακαρνάνες και οι Δρύοπες.
Με έναν τόσο ισχυρό δεσμό, κοινή πορεία και ουσιαστική αδελφοποίηση των υποψήφιων πόλεων, επισφραγίζεται η πίστη των Ελλήνων στα υψηλά Ιδεώδη και ότι δεν είναι απλά απόγονοι εκείνων που έθεσαν τις βάσεις του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Το ‘’άσβεστον πύρ’’ ού σβέννυται. Η σημερινή Ελλάδα δεν είναι αφυδατωμένη από κάθε «Λάλον ύδωρ».
Έτσι έπρεπε να προχωρήσουμε ως Έλληνες, ενωμένοι και αδελφωμένοι, γιατί τα μηνύματα αυτά είναι ζωντανά και επίκαιρα.
Όμως, το ‘’σύνθημα’’ που προβάλλεται ως τώρα : «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ », δεν έχει προσδιορισμένο υπόβαθρο. Ούτε χρησμός είναι.
Άν πάμε στη ‘’μάχη’’ του πολιτισμού χωρίς τις πολιτιστικές αξίες του τόπου μας, η Πόλη των Δελφών αποδυναμώνεται.
Και, αν είχαμε τη δυνατότητα, όπως οι αρχαίοι βασιλείς και στρατηγοί πριν αποφασίσουν την κάθε εκστρατεία, να ζητήσουμε και εμείς τον χρησμό της Πυθίας, αν θα πάρουμε, ως Πόλη των Δελφών, τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, η Πυθία, θα μας έδινε τον πιο γνωστό χρησμό της : « Ήξεις αφήξεις ούκ – εν πολέμω θνήξεις » , ( με τη παύση μετά το ούκ ), που σημαίνει ότι θα πάμε στη μάχη ( ήξεις ) , αλλά ( ήξεις αφήξεις ούκ ), δηλαδή δεν θα γυρίσουμε με θετική απάντηση, νικητές !, αντί το προσδοκώμενο ούκ εν πολέμω θνήξεις.
Είναι επιβεβλημένο λοιπόν, προκειμένου να ανασυστήσουμε τη Δελφική Αμφικτυονία, να τείνουμε το χέρι προς τις συνυποψήφιες πόλεις, ώστε να υποβληθεί μία ενιαία υποψηφιότητα.
Σήμερα βέβαια δεν χρειάζονται αγγελιοφόροι.
Μία προσωπικότητα με Πανελλήνιο κύρος χρειάζεται για να απευθύνει το μέγιστης εμβέλειας κάλεσμα.
Κάλλιστα, η υψηλών στόχων προσπάθεια Εθνικής συμπόρευσης, μπορεί να ευδοκιμήσει, υπό τον Περιφερειάρχη κ. Κώστα Π. Μπακογιάννη.
